"Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα,
μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο. Τὸ ξέρω.
Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ.
Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου..."
Δεν θα χρειαστεί να περιμένεις
όπως είμαι θα έρθω
δεν είναι ανάγκη να ντυθώ..
Τι σου ζηταω... Μονάχα
άφησε με νά'ρθω μαζί σου..
Δεν θέλω να μένω μόνη μου
δεν θέλω, δεν μ'αρέσει
δε θέλω να μυρίζω θάνατο·
πάρε με μαζί σου μικρέ μου
άσπλαχνε έρωτα
μικρό μου δειλό ξωτικό
πάρε με μαζί σου για να νιώσω
τον αέρα του Σεπτέμβρη σα χάδι
να αγγίζει το δέρμα μου..
Χόρεψε μαζί μου, χόρεψε
ένα βαλς·
το βαλς των χαμένων ονείρων
του Μάνου...
όχι σου είπα, μην μου λες καληνύχτα
μην μου σβήνεις τα όνειρα
μην μου τα σβηνεις από το σύννεφο
που τά'χω ζωγραφίσει...
Τα μάτια σου μου λένε
πως μια νεράιδα μας ξέχασε
μας ξέχασε κι έφυγε...
και μείναμε εγώ κι εσύ
να μιλάμε στην μέση του δρόμου
3 το χάραμα·
ναι 3 το χάραμα
μονάχοι όπως πάντα.
Η συγγνώμη μου είπανε
πως είναι μια άσχημη στρίγγλα
για αυτό την φοβούνται..
Μηπως για αυτό δεν μου την λες;
Δεν με πειράζει
όχι μη θυμώνεις
δεν με ενοχλεί..
Σε συγχωρώ εγώ
Με συγχωρώ εγώ..
Στο δωμάτιο μυρίζει μοναξιά..
κι εγώ τί σου ζητάω...
Μην με εγκαταλείπεις και εσύ..
Δεν μου'μεινε κανένας..
Κανείς δεν μ'αγκαλιάζει τις νύχτες που κρυώνω.
Κι έρχεται χειμώνας
κατάλαβε με
Άφησε με νά'ρθω μαζί σου·
Μονάχα αυτό
τίποτε άλλο δε χρειάζομαι
τίποτε.
Άφησε με νά'ρθω μαζί σου
"...ν᾿ ἀκούσω τὰ μεγάλα βήματα τῆς πολιτείας,
νὰ μὴν ἀκούω πιὰ τὰ βήματά σου
μήτε τὰ βήματα τοῦ Θεοῦ,
μήτε καὶ τὰ δικά μου βήματα.
Καληνύχτα..."
